W skrócie
- NDT-Bobath to zindywidualizowana metoda fizjoterapii neurorozwojowej stosowana m.in. u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym i innymi zaburzeniami neurologicznymi.
- Terapia opiera się na facylitacji, czyli ułatwianiu dziecku wykonywania możliwie prawidłowych wzorców postawy i ruchu.
- Terapeuta wykorzystuje handling – precyzyjny dotyk i prowadzenie ruchu dostosowane do aktualnych możliwości dziecka.
- Celem terapii jest poprawa konkretnych funkcji, takich jak siad, stanie, chód, sięganie czy manipulowanie przedmiotami.
- NDT-Bobath nie jest sztywnym zestawem ćwiczeń – sposób pracy jest na bieżąco dopasowywany do potrzeb i reakcji dziecka.
Terapia NDT-Bobath u dzieci, nazywana również koncepcją Bobath, to jedno z najczęściej stosowanych podejść w fizjoterapii neurorozwojowej dzieci z zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego. Wykorzystywana jest przede wszystkim w terapii dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym, ale znajduje zastosowanie również w przypadku innych rozpoznań neurologicznych wieku dziecięcego.
Podstawą koncepcji jest indywidualne podejście do dziecka, jego aktualnych możliwości ruchowych oraz konkretnych celów funkcjonalnych.
Na czym polega terapia NDT-Bobath?
NDT-Bobath to holistyczne i w pełni zindywidualizowane podejście terapeutyczne. Praca opiera się na facylitacji, czyli ułatwianiu i naprowadzaniu dziecka na możliwie prawidłowe wzorce postawy i ruchu, przy jednoczesnym ograniczaniu wzorców patologicznych wynikających m.in. z hipertonii czy nieprawidłowego napięcia posturalnego.
Terapeuta wykorzystuje tzw. handling – precyzyjny, ukierunkowany dotyk oraz prowadzenie ruchu, które są na bieżąco dostosowywane do możliwości dziecka i wyznaczonych celów funkcjonalnych.
Terapia NDT-Bobath nie jest sztywnym zestawem ćwiczeń wykonywanych podczas każdej wizyty w tej samej kolejności. Terapeuta podczas każdej sesji analizuje jakość ruchu dziecka i dostosowuje sposób pracy do tego, co aktualnie obserwuje. Z tego względu dwie sesje NDT-Bobath mogą wyglądać zupełnie inaczej – nawet u tego samego dziecka.
Dla kogo przeznaczona jest terapia NDT-Bobath?
Terapia NDT-Bobath u dzieci stosowana jest najczęściej u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym o różnym stopniu nasilenia. Może być również wykorzystywana u dzieci z innymi zaburzeniami neurorozwojowymi wpływającymi na kontrolę postawy i wzorce ruchowe, m.in.:
- po uszkodzeniach ośrodkowego układu nerwowego,
- przy opóźnieniu rozwoju ruchowego,
- przy zaburzeniach napięcia mięśniowego.
Cel terapii dobierany jest indywidualnie do etapu rozwoju oraz możliwości konkretnego dziecka. Może nim być między innymi poprawa siadu, stania, chodu, sięgania czy manipulacji.
Nie chodzi więc wyłącznie o wykonywanie określonych ćwiczeń, ale przede wszystkim o pracę nad funkcjami, które są ważne w codziennym życiu dziecka.
Jak wygląda terapia NDT-Bobath?
Podczas terapii specjalista łączy kilka elementów jednocześnie. Koryguje ustawienie ciała dziecka, stymuluje reakcje równoważne i posturalne oraz prowadzi ruch w taki sposób, aby dziecko mogło doświadczać go w możliwie prawidłowej formie.
Pomoc terapeuty jest następnie stopniowo ograniczana, aby pozostawić dziecku coraz więcej przestrzeni na własną aktywność.
To właśnie przejście od prowadzenia ruchu do coraz większej samodzielności jest jednym z najważniejszych elementów terapii. NDT-Bobath ma prowadzić dziecko do funkcji, a nie zastępować jego własną aktywność ruchową.
Indywidualne podejście w terapii NDT-Bobath
Każde dziecko rozwija się inaczej i może mierzyć się z innymi trudnościami ruchowymi. Dlatego w koncepcji NDT-Bobath nie stosuje się jednego, identycznego schematu terapii dla wszystkich pacjentów.
Sposób pracy jest dostosowywany do aktualnych możliwości dziecka, jakości wykonywanych przez nie ruchów oraz celu, który chcemy osiągnąć. Wraz z rozwojem nowych umiejętności zmienia się również przebieg terapii.
Dzięki temu terapia NDT-Bobath u dzieci pozostaje ukierunkowana na funkcję i wspieranie dziecka w osiąganiu możliwie największej samodzielności ruchowej.